فانوس

موسیقی در ایران


 "آنجا که کلام باز می ماند،موسیقی آغاز می شود."

بسته بودن فضای فرهنگی کشور در دهه های اخیر ضربه های جبران ناپذیری را بر هنر موسیقی وارد آورده است.در سالهای نخستین پس از انقلاب تنها موسیقی سنتی و آن هم با گذر از غربالهای خاص سیاسی و شرعی مجوز انتشار می گرفت.در این میان نیاز جامعه به انواع متنوع تر موسیقی سبب ساز رشد انواع سخیف موسیقیهایی شد که با توجیه غلط پاپیولار بودن یکسره از هر گونه معیار و ارزش زیبایی شناختی چه در زمینه ی اشعار و ترانه ها و چه در زمینه ی ملودیها و سازهای مورد استفاده تهی بودند.بعدها صدا و سیمای جمهوری اسلامی هم برای جذب مخاطبین و بویژه جوانها رو به همان انواع موسیقی آورد که خود پیش از آن آنها را مصداق موسیقیهای غیر مجاز می دانست.حاصل کار ملودیهایی بود که ظرف مدت کمتر از یکساعت بوسیله ی یک دستگاه KORG ساخته و پرداخته می شدند و ترانه سراهای سیستم در اندک زمان بر روی آنها ترانه می نوشتند و خواننده هایی این جریان هنری را تکمیل می کردند و تحویل می دادند! امروز قسمت عمده ای از موسیقیهایی که از صدا و سیما می شنویم تقلیدهای بسیار بی مایه ای از موسیقی و ملودیهای ترکی و عربی هستند.امروز به جای آنکه موسیقی در جامعه ی ما باعث ارتقای سلیقه و درک شنوندگانش شده باشد با بی مایگیش آنها را به ورطه ای کشانده است که پیش از این هرگز سابقه نداشته است.امروز شنوندگانی که گوششان به این نوع موسیقی بی ریشه و من در آوردی عادت کرده است با موسیقی سرزمینشان که به گفته ی متخصصین موسیقی- چه ایرانی و چه غیر ایرانی- از پتانسیل بسیار بالایی نیز برخوردار است،غریبه هستند.اساتید برجسته ی موسیقی کشورمان گوشه ی عزلت گزیده اند و هیچ آینده ی روشنی برای این هنر نیز در کشورمان مصور نیست.طبیعی ست در باغی که کلاغها به آوازه خوانی بپردازند،بلبلان طریقی به جز خاموشی در پیش نخواهند گرفت.

نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)