فانوس

ولتر

صد بار تا بحال خواسته ام که خودم را بکشم،اما هنوز به شکلی عاشق زندگی هستم. شاید این ضعف مضحک ،محزون ترین تمایل ذاتی ما باشد:آیا از این احمقانه تر که مشتاقانه باری را یر دوش بکشی که می تواند شادمانه به دور افکنده شود؟ از وجود خودت متنفر باشی در حالیکه همچنان آنرا سخت محکم نگاه داشته ای؟ ماری را نوازش کنی که حریصانه تو را می نگرد تا زمانیکه روح تو را ذره ذره به تمامی فرسوده است؟

I have wanted to kill myself a hundred times ,but somehow i am still in love with life.This ridiculous weakness is perhaps one of our most melancholy propensities;for is there anything more stupid than to be eager to go on carrying a burden which could gladly be thrown away,to loathe one's very being and yet to hold it fast,to fondle the snake that devours us until it has eaten our hearts away

From Candid by Voltair

نظرات (3)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ناز بود به منم سر بزن خوشال میشم :)
چهارشنبه 15 آذر‌ماه سال 1385 ساعت 05:53 ق.ظ
امتیاز: 0 0
سلام
تنفر از خود...شاید سرخورده از انجام کاری که پشیمان هستی از انجامش..
عاشق زندگی...شاید امیدی بس زیبا داری برای زندگی..همین بس کافی است.
چهارشنبه 15 آذر‌ماه سال 1385 ساعت 07:23 ق.ظ
امتیاز: 0 0
آه ای زندگی منم که هنوز
با همه پوچی از تو لبریزم
نه به فکرم که رشته پاره کنم
نه بر آنم که از تو بگریزم
شنبه 18 آذر‌ماه سال 1385 ساعت 04:10 ق.ظ
امتیاز: 0 0